Zeeuwse schrijvers 137: Frederick Marryat (1)

shipMario Molegraaf schrijft wekelijks een kort portret van een Zeeuwse schrijver. Zeeuws qua persoon en/of qua inhoud. Deze keer aflevering 137: Frederic Marryat  (1).

‘Omstreeks het midden der zeventiende eeuw stond in den omtrek der kleine maar sterke stad Terneuzen, aan den regten oever der Schelde, schuins tegen over het eiland Walcheren gelegen, van andere nog geringere woningen eenigszins afgezonderd, een net, in den toenmaals heerschenden smaak opgetrokken huisje.’

Captain who?
Frederick Marryat (1)

door Mario Molegraaf

Captain who? Zo opent Tom Pocock zijn boek Captain Marryat. Seaman, Writer and Adventurer (2000). De naam van Captain Marryat, ofwel Frederic Marryat (1792-1848), de bedoelde zeeman, schrijver en avonturier, heeft alle glans van weleer verloren. Maar zeker in Zeeland horen we hem in ere te houden. Een van zijn werken is in ieder geval te Terneuzen wereldberoemd, en hij maakte Terneuzen wereldberoemd met The Phantom Ship (1839), een ‘gothic novel’, romantische horror. De roman werd onmiddellijk in het Nederlands vertaald onder de titel Het spookschip of De Vliegende Hollander.

Die versie begint met de zin: ‘Omstreeks het midden der zeventiende eeuw stond in den omtrek der kleine maar sterke stad Terneuzen, aan den regten oever der Schelde, schuins tegen over het eiland Walcheren gelegen, van andere nog geringere woningen eenigszins afgezonderd, een net, in den toenmaals heerschenden smaak opgetrokken huisje.’ Het is het huisje van de familie Van der Decken. Kapitein Willem van der Decken, ofwel De Vliegende Hollander (‘The Flying Dutchman’), is gezagvoerder van een spookschip, gedoemd voor eeuwig over de oceaan te varen.

De mythe was er al een poosje voor Marryat zijn roman schreef en kreeg ook nadien allerlei nieuwe vormen, in de literatuur, in de film, in de muziek, en niet te vergeten in de Efteling. Het gaat, zegt Agnes Andeweg in haar aanstekelijke boek  Vliegende Hollander en Terneuzen. Van internationaal symbool tot lokale legende (2015), om ‘een cultureel icoon, net als Dracula of Batman’.

In het middelpunt van de legende blijft hoe dan ook de roman staan van Captain who, hoewel al bij verschijnen gemopperd werd over dit onderdeel van zijn oeuvre. Maikel Harte klaagde onlangs in zijn column in deze krant: ‘Het boek is uit 1839 en er is geen doorkomen aan.’ Uiteraard moet je hem gelijk geven. Maar het verhaal erachter! En vooral de man erachter! Over het woelige leven van Captain Marryat raak je niet gauw uitgepraat. En jawel, hij is in Zeeland geweest. Nog mooier, hij heeft méér over deze gewesten geschreven. Binnenkort volgen we zijn belevenissen hier.

Dit bericht is geplaatst in Biografie met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *