Vers op Zondag 62: Anneke Schenk

cropped-nw2016zeelandgeboekt.jpgRuim 25 Zeeuwse dichters presenteren op toerbeurt op zondag een gedicht onder de noemer ‘Vers op Zondag’. De tot nu toe gepubliceerde gedichten zijn op dit boekenweblog te vinden in de categorie Zeeuwse Poëzie. Vandaag aflevering 62: Anneke Schenk.

*******************************

EENDENKOOI IN HET SLIKKEBOSCH (Oostkapelle)

Essen en elzen spiegelen zich
in het stille duinmeer,
waar kortgewiekten wachten
op de lokroep van verleiders.
Waar saamhorigheid en redeloos gekwaak
leiden tot de dood van argelozen,
die in vrijheid gekomen zijn
om in vangpijpen gedwongen te worden,
begerig naar wat korrels graan.
Het wonder vanachter elke rietmat.

Er is geen weg terug.
De guillotine wacht.
Daarna rest er het spartelen.

En in de uitgebleekte toppen van de elzen
lachen vanuit hun slordige breisels
de aalscholvers, vrije vissers der zee,
piraten van het eerste uur,
onverschillig voor verleiding
en zoveel bedrog.

Anneke Schenk

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

5 reacties op Vers op Zondag 62: Anneke Schenk

  1. Mooi bezongen: de schoonheid en wreedheid van de natuur!

  2. Johanna Kruit schreef:

    Goed gedicht Anneke : leven en dood zo dicht bij elkaar dat het ons elke dag weer raakt en even stil laat staan .

  3. melis van den hoek schreef:

    Herkenbaar in je gedicht is het omgaan met onze medemens, helaas. Een mooie symbolische natuur-impressie.

  4. Jan Versluys schreef:

    Een mooi gedicht met het eeuwenoude verhaal van natuur en cultuur.
    De prachtige, onschuldige eenden worden door list en bedrog van de mens in de val gelokt. En overleven natuurlijk niet…..ze eindigen op het bord!
    Is het alleen een beschrijving van een eendenkooi of is er een algemene tendens van laakbaar gedrag t.o.v. onschuld.
    Ik denk aan de woorden : leiders, vangpijpen, gekwaak en argelozen die in vrijheid gekomen zijn. Het is alsof je politici aan het beluisteren bent.
    Het vooruitzicht voor de onschuldigen is bitter : de dood in een vroeg stadium.
    De aalscholvers bezien het hele gedoe en weten juist hun vrijheid te waarderen. Vissers der vrije zee. De natuurlijke wetmatigheid van eten en gegeten worden.
    Niet vatbaar voor list en bedrog. Geen gebruikers van het valmes!
    Een gedicht dat leeft en prachtig beschrijft wat er zoal speelt in de wereld.

  5. Wat een goede, veelzijdige analyse van dit gedicht van Jan Versluys

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *