Vers op Zondag 63: Jan Versluys

cropped-nw2016zeelandgeboekt.jpgRuim 25 Zeeuwse dichters presenteren op toerbeurt op zondag een gedicht onder de noemer ‘Vers op Zondag’. De tot nu toe gepubliceerde gedichten zijn op dit boekenweblog te vinden in de categorie Zeeuwse Poëzie. Vandaag aflevering 63: Jan Versluys.

************************

Het kind en ik

We lopen op het pad
langs de zee langs het water
op het schelpenpad.
Waar eindigt de zee?
Waar zijn geen schelpen meer?

Op het pad langs de zee
langs het schuimende water
op het pad langs de duinen
lopen we zwijgend.
Over het strand langs het water
de wolken boven de zee
langs het golvende water.
Waar eindigt de lucht?
Waar zijn geen wolken meer?

Kaal en bleek loopt hij naast me.
Samen langs het water van de zee
over de duinen langs het water
over het witte schelpenpad
over het zand langs het water.
Hij stopt, kijkt me aan en vraagt:
“Waar eindigt mijn zee?”
“Waar mijn wolken?”
“Waar mijn schelpenpad?”

Jan Versluys

Lindedijk 1Monument bij Heinkenszand.

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

3 reacties op Vers op Zondag 63: Jan Versluys

  1. Johanna Kruit schreef:

    Wat een ontroerende woorden , ze doen me even stilstaan bij alles wat voorbijgaat.

  2. Ria van Ekris (© Pics&Poems by Ria) schreef:

    Eindigheid, cirkel van leven. Eb en vloed…
    Het blijft fascineren. Mooi gedicht. Gr. Ria.

  3. Jan Versluys schreef:

    Ria.
    Merci bien.
    Jan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.