Vers op Zondag 71: Jan M. Goeree

cropped-nw2016zeelandgeboekt.jpgRuim 25 Zeeuwse dichters presenteren op toerbeurt op zondag een gedicht onder de noemer ‘Vers op Zondag’. De tot nu toe gepubliceerde gedichten zijn op dit boekenweblog te vinden in de categorie Zeeuwse Poëzie. Vandaag aflevering 71: Jan M. Goeree.

************************

Verbleekte blauwdruk

Mijn lentebeeld van jou is ingehaald,
lang vermoede ijstijden hebben kruiend
elk verlangen verdreven, hoop gekelderd
tot verdorde dalen tussen basalten wachters.

Verbeelding vervliegt als vroege zomer-
vogels, klapwiekend naar geroofde velden.
Ontluikende boomtoppen worden
rücksichtslos terug gebracht tot
onbeduidende puntjes op een
niet ingevulde regel, een geleegde lijn.

Daarvóór aan woorden geen gebrek,
niet één onbegrepen lettergreep.
M’n hart klopt vertraagd, mijdt elke
koude zweem. Natuur is grillig, tijden
willen niet worden voorspeld.

Blauwdrukken verbleken tot asgrauwe
foto’s; vergrijzende beelden verworden
tot werkelijkheid.
Wat warm was is omgesmeed tot
ijzige kilte; de laatste regenboog breekt in
afzonderlijke ijspegels, vlindermessen.

Jan M. Goerée
25 febr. 2017

PSX_20170225_145250

Dit bericht is geplaatst in Zeeuwse Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

6 reacties op Vers op Zondag 71: Jan M. Goeree

  1. Johanna Kruit schreef:

    Dit is een gedicht waar lang over nagedacht kan worden, er zit een boodschap in die de mensen liever niet willen horen .

    • Jan M. Goerée schreef:

      Johanna , dank voor je reactie. Ongemak is boeiend, zolang het aan het brein ontspruit; het is een welgevoelen, gelardeerd met het al als tegenhanger..

  2. Yvonne Wagenaar schreef:

    Wat een prachtig gedicht, dat mij op dit moment bijzonder raakt.
    ‘Tijden willen niet worden voorspeld’, mooi!. Verlangen kleurt onze beelden, maar de beelden vormen zich niet naar ons verlangen. Het inspireert.

    • Jan M. Goerée schreef:

      zeer bedankt, Yvonne; het is “slechts” ’n omschrijving van al hetgeen zich voordoet; waar het gevoel zich versmelt met verkregen woorden..Jan

  3. melis van den hoek schreef:

    Jan, Jan, Jan wat een veelzeggende diepgang met een scherpe natuurlijke conclusie.
    Laten we de geleegde lijn wel blijven invullen. De natuur geeft ons het meest duidelijke voorbeeld: veranderlijkheid. Het blijft wankelen, zelfs op een goede rede.

  4. Jan M. Goerée schreef:

    ja Melis: zonder verandering geen beweging; rust ik zo roest ik. Dus ’n goede ree om door te gaan. Fijn xat je er weer bent! Jan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *