Kroniek 2016, Sas van Gent

sasvangentZo mocht ik zomaar Kroniek 2016 van de Heemkundige Kring Sas van Gent ontvangen. Oplage: 450 stuks. Een redelijk beperkt aantal, zou je denken. Des te groter de prestatie dat de kring zo’n luxe blad in de benen kan houden. Groot formaat, glanspapier, kleurendruk all over the place. Het mag wat kosten. Dat er dan ook nog meest prettig leesbare artikelen in staan is mooi meegenomen.

Natuurlijk staat de eigen regio centraal. Met door heel het nummer verspreid klassenfoto’s van de Michaëlschool rond 1960. J.S. Vercouteren schrijft over de geschiedenis van de protestantse gemeente in Philippine, Sas van Gent en Sluiskil. A. de Caluwe vertelt een herinnering aan de bevrijding. J.P. Winne weet nu waar de naam Kopereco vandaan komt – van de CPC natuurlijk. En verslagjes van excursies naar Kasteel Cortewalle en Rotterdam.

Het artikel dat me het meest intrigeerde is van de hand van F. Tombeur. Hij stuitte op een eind 1918 geschreven Franse tekst: ‘Rectification des frontières Hollando-Belges – L’Escaut et l’Enclave de Maestricht’. Het betreft toespraken, die in die tijd in Brusselse salons werden gehouden. Tombeur vertaalde ze. En levert daarmee een mooi sfeerbeeld van de publieke opinie in België, kort na het einde van de Eerste Wereldoorlog. Als ik het kort samenvat: iedereen met gezond verstand ziet dat de huidige grens niet natuurlijk is, die zou in de Westerschelde moeten lopen. Zeeuws-Vlaanderen, het deel van Vlaanderen op de linker Schelde-oever, zou daadwerkelijk bij Vlaanderen moeten worden gevoegd. Vanwege de havens van Gent en Antwerpen, dus de Schelde en het Kanaal van Terneuzen naar Gent, en vanwege de afwatering. Er staan mooie zinnen: ,,Het karakter van de inwoners beantwoordt goed aan de huidige francofiele gevoelens van de Belgen, vermits de Zeeuwen het frans aanleren in de basisscholen vanaf de leeftijd van 6 jaar. De bevolking is geenszins sektarisch en zou een mooi voorbeeld zijn van verstandelijke ontwikkeling voor de landelijke bevolking van het Belgische Vlaanderen.”

We weten van de anti-annexatiebeweging, we weten van de afwezige internationale steun voor België. Dus alles bleef zoals het was. Natuurlijk hadden de Belgen honderd jaar geleden een punt. Wie als buitenstaander naar de landkaart kijkt, kan niet anders concluderen dan dat de Schelde een natuurlijke grens is.

Maar zeker, ik ben wel de laatste die voor aansluiting bij België zou pleiten. Ik beschouw mezelf na zovele jaren in Middelburg nog altijd een beetje als Zeeuws-Vlaming en moet echt helemaal niets hebben van te veel Vlaamse invloeden. Nederland is zeker niet alles, Hollanders zijn vaak bot, maar na zoveel eeuwen Staats-Vlaanderen staat de Nederlandse cultuur me naderder dan de Belgische. Dat zou ik graag zo houden. Wat niet wegneemt, dat het een leuke discussie blijft.

Kroniek 2016, nr. 48, Stichting Heemkundige Kring Sas van Gent

Dit bericht is geplaatst in Heemkunde, Tijdschriften met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.