Gedichtendag

Morgen, donderdag 26 januari 2012, is het Nationale Gedichtendag. Ik vind het een sympathieke poging om mooie taal (even) maatschappelijk aanzien te geven. Beeldende, sprekende woorden, waarover is nagedacht: in het beste geval laten ze je een moment de pas inhouden. Wat kun je meer wensen?

De PZC riep lezers op de dichterspen op te nemen.

In de krant van morgen vindt u door heel de krant een selectie van de ingezonden gedichten. Het aantal inzendingen – rond de honderddertig – stemt hoopvol voor een poëtische toekomst. In de krant vindt u (circa) achttien van de ingezonden gedichten. De totale ‘oogst’ is te vinden op www.pzc.nl/gedichtendag.

Om u lekker te maken, hieronder het gedicht ‘De zee’ van Paula Hagenaars:

De zee

 

Het water van de zee is tijdloos

zal altijd blijven stromen

steeds in beweging zijn.

 

Als men kijkt naar de horizon

komt het begrijpen, dat leven

een cirkel is van komen en gaan.

 

Zee zal nooit de bodem bereiken

water zal altijd blijven bestaan

stroomt door zonder einde.

 

© Paula Hagenaars, Middelburg

 

Dit bericht is geplaatst in Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

0 reacties op Gedichtendag

  1. Kees Borgdorff schreef:

    Dat gedicht ‘De zee’ van Paula Hagenaars is een en al cliché. Platgetreden paadjes
    tot in het kwadraat. Als dit voor poëzie moet doorgaan, is het erg met ons gesteld.
    Word wakker en verbeeld eens iets asjeblieft!

    • Paula Hagenaars schreef:

      Noem jij je een leider van een dichtersclub, je moest je schamen!!
      Mij zal je niet meer zien op je club van zulke personen houd ik niet
      Ik vind dat iedereen het recht heeft om te schrijven in zijn of haar stijl..
      Als je het niet mooi vindt is dat je goede recht maar kraak dan een ander zijn werk niet zo af….is geen teken van volwassenheid.
      Paula

      • Kees Borgdorff schreef:

        Het gaat om poëzie en niet om mijn persoontje, Paula.
        Kom met argumenten. Niet met schaamteloze simpelheid.
        Het spijt me, maar het moet gezegd.

  2. Nou nou Kees, dit is wel erg harde kritiek. Een beetje subtieler had wel gemogen vind ik. Ik begrijp ook niet dat je Paula nu zo afkraakt, eerlijk gezegd. Had je dat niet beter persoonlijk tegen haar kunnen zeggen? Iedereen schrijft toch op zijn of haar eigen manier. Wat de een mooi vindt, vindt de ander afschuwelijk. Zo is het met veel dingen. Of vindt iedereen jouw gedichten wel mooi??? Ik vind dat je Paula erg beledigd hebt en het was zeker niet erg tactisch van je. Een excuus zou beter op zijn plaats zijn.

  3. Margreet schreef:

    Ben het met de schrijfster Nelleke helemaal eens, kritiek is goed zolang je er wat van kunt opsteken, maar Paula zo onderuit te halen slaat gewoon nergens op.
    Ik geniet van haar gedichten.
    Een excuus naar haar zou dan ook zeker op zijn plaatst zijn.

  4. Kees Borgdorff schreef:

    Dames, lees mijn opmerkingen bij de volgende dichters op deze site:
    Lia Brekelmans, Sandra Burgers, Coen Cornelis, Ruud Halberg en Jacob Starreveld
    en u zult begrijpen (hoop ik) hoe nietszeggend ‘De zee’ van Hagenaars is.
    En daarvoor zou ik mij moeten excuseren?
    Mijn dichtersclub aait geen zieltjes maar oefent zich in zelfkritiek. Waarvan akte.

  5. ellie schuit schreef:

    graag wil ik reageren op de de heer borgdorff
    ik vind u erg onbeschofd in Uw reactie van paula hagenaars ik vind het niet getuigen van respect aan een schrijfster van hele mooie gedichten het is u goed recht om kritiek te hebben maar de taal slaat netgens op ik hoop voor u dat dat u net zo veel succes zal hebben als paula maar dat betwijfel ik ten zeerste misschien bent u gewoon jaloers op haar succes maar toch wens ik u net zo veel succes als paula hagenaars al heeft bereikt

  6. Kees Borgdorff schreef:

    Ellie, als ook jij niet wilt ingaan op
    dat bloedeloze gedicht van Paula
    en mijn argumenten niet wilt weerleggen,
    kun je beter succesvol en jaloezieloos
    in de hemel gaan winkelen.

  7. Kees Borgdorff schreef:

    Dames! Om u tenslotte nog wat op te vrolijken, het volgende:
    Wie een gedicht naar buiten brengt, kan de kritische bal verwachten.
    Daar hoort een dichter van te groeien en zijn werk van op te bloeien.
    MITS er niets te vieren valt. Dan zal de poëet dat moeten accepteren
    en zijn blik gaan scherpen om later beter voor de dag te komen.

    Dit kritisch proces verloopt via de toon. Die kan variëren van aardig tot fel.
    Die toon zal de dichter proberen te vertalen, wetend: de criticus scheidt niet voor
    niets het koren van het kaf. Elke etikettering uit verdediging is dan ook dom en laf!
    En dat, lieve dames, bent u uit het oog verloren.
    Volgende week woensdag om half acht kunt u het goed komen maken.
    Dan vergaderen de Zinnige Zeeuwse Dichters weer in de bieb… met lef!

  8. jorien brugmans schreef:

    even een kritische bal toespelen naar kees: wat bedoel je met “MITS er niets te vieren valt”? ik heb het idee dat “tenzij”hier vele malen beter op zijn plaats zou zijn. het werpt wel een totaal andere kijk op de zaak nietwaar? voegwoorden, kees, kunnen, mits goed gebruikt, een extra lading geven aan wat volgt.
    hoe dan ook: ik denk dat kritiek verhelderend kan werken, tenzij die kritiek in een te belerend jasje wordt gestoken.
    en nogmaals “c’est le ton qui fait la musique”…..

  9. Kees Borgdorff schreef:

    Inderdaad, Jorien, is MITS een slip of the pen. Ik bedoel eigenlijk ‘behalve als’ want ‘tenzij’ klinkt voor mij een beetje oud. In het vuur van mijn betoog kan soms een foutje binnensluipen. En dat vuur is mijn muziek.

  10. Kees Borgdorff schreef:

    Trouwens, Jorien, wie heeft jou eigenlijk ingefluisterd om de hoofdletters in je teksten overboord te zetten? Speel deze grammaticale bal eens literair terug. Met jouw ingreep
    bevorder je nu niet bepaald de allure van de zinnen. Ze vallen bij wijze van spreken met de deur in huis. Of wil je je ‘kunstzinnig’ onderscheiden van de rest?
    Jij hebt die uiterlijkheid toch niet nodig? Verras ons eens met jouw exposé!

  11. Peterdw. schreef:

    U heeft mijn reactie op de persoon K. Borgdorff verwijderd. Of dat Uw goed recht is zal ik in het midden laten, ik betwijfel het in ieder geval, het lijkt mij meer Uw macht. Of zal ik zeggen ZIJN macht?
    Deze man torpedeert hier een amateurdichter(es), en brandt haar tot op de grond af.
    Vervolgens reageert hij met een ongelofelijke onbeschoftheid op anderen die hem daarop wijzen. Waarom? Geeft U mij daar ook eens een eerlijk antwoord op, of is U zelve dees persoon?
    Dat zou veel, zoniet alles verklaren. Gezien de dreigende mail die ik van hem mocht ontvangen?

  12. Jan van Damme schreef:

    Beste Peterdw,
    u geeft allerlei kwalificaties, die ik graag voor uw rekening laat.
    Uw vorige reactie heb ik verwijderd, omdat ik die bij nader inzien ongepast vond.
    De nu gepubliceerde reactie laat ik wel toe, omdat ik de lezers een indruk wil geven van de emoties die bepaalde items en reacties daarop kunnen losmaken.
    Uw veronderstelling, dat ik onder een pseudoniem zou opereren, is onjuist.

    Vriendelijke groet, Jan

    • Kees Borgdorff schreef:

      Ik presenteer u wat goede voornemens, Peterdw:
      a) voorkom persoonlijke woedeaanvallen,
      b) ga inhoudelijk op gedichten in, zonder te kwetsen,
      c) stel je niet, zoals nu, anoniem op,
      d) trek te uwer tijd bovenstaande reactie terug
      als u 2013 nog leuk in de ogen wil kijken,
      e) en ga eens in gesprek met uw magere humor.
      Wie weet wordt het dan nog poëtisch!

  13. Paula Hagenaars schreef:

    Hallo Kees

    Ik heb op punt b van je kritiek…mij heb je wel degelijk gekwetst Kees
    met je reactie over mijn Bloedloze gedicht “De Zee” en dat deed pijn. Kritiek mag opbouwende, maar niet een gedicht afkraken.Hierbij laat ik het rusten het is geweest/voorbij. Maar moest dit even kwijt. Groetjes Paula

    • Kees Borgdorff schreef:

      Niet zielig doen, Paula. Bloedeloos betekent kraak noch smaak. Dat sloeg
      niet op jou maar op je gedicht. In plaats van het inhoudelijk te verdedigen,
      viel je mij persoonlijk aan. Je hebt mijn kritiek verkeerd geinterpreteerd.
      Een beetje begrip en een beetje sorry zou je wel sieren.

  14. Mitchell I. van Tilburg schreef:

    Kritiek op mijn kindje

    Tegeltjes aan de muur verkondigen
    leugens: Alles zal een keer vergaan.
    De inhoud van het gevulde gat;
    de brute, venijnige woordenkracht
    uit niets vrolijks, is alleen cliché!
    Ik haat hun kritiek op mijn kindje,

    mijn leven draait om haar bestaan,
    dus geef geen ruimte aan een tiran.
    De dagen tellen niet. De herhaling
    en genadeloosheid bieden maling:
    Ik zal doorgaan en niet toegeven
    dat ik droom dat alles zal eindigen.

    (Live and Let Die!)

    • Kees Borgdorff schreef:

      Bang dat je kindje een keer volwassen wordt, Mitchell?
      Ze zal wel moeten leren vliegen.
      Toch maar af en toe een gevleugeld woordje verzinnen!
      Want de kritiek zal er niet om liegen.

  15. Mitchell I. van Tilburg schreef:

    Ik lees uw reactie met een tevredengestelde lach, Kees Borgdorff.

    Met een lied van de Blue Öyster Cult (en dat andere nummer van Paul McCartney) in mijn hoofd, zeg ik de ‘volwassenwording’ van mijn (kunst) kindjes niet te vrezen.
    Dit gedicht is dan ook meer een reflectie en een poging de kritiek over en weer te relativeren.

    De belangrijkste critici voor de dichter zouden idealiter al in zijn/ haar directe omgeving het oordeel moeten hebben gevergd. De dierbaren (vader/ moeder, partner) hebben de privilege het werk als eerste de hemel in te prijzen, of de grond in te boren. De grootste criticus van het werk blijft toch de schrijver zelf.
    Het is zijn/ haar taak het uitgegeven werk los te laten met het besef dat een nieuwe groep lezers ernaar zullen kijken met eigen meningen en belevingen, die niet altijd rijmen met die van de dichter.

    Het is een uitdaging er met een rationele, volwassen wijze mee om te gaan (zegt hij met een hooggevoelige snaar, die om de haverklap wordt geraakt).

    Ik vind tenslotte wél dat u (Kees Borgdorff) inhoudelijk kritiek heeft geleverd op het gedicht, niet de persoon erachter; al zouden sommige mensen stellen dat juist gedichten het verlengde zijn van de dichter: Een deel van hun ‘Zijn’.
    Wat een vernedering zou dat zijn, om dan indirect ‘versleten’, bloedeloos en cliché genoemd te worden…

    • Kees Borgdorff schreef:

      Je reactie is het waard om ook met een eigen gedicht
      deze kritische kwestie te belichten.
      ’t Is vers van de pers en tevens te bezichtigen op gedichten.nl.:

      Nieuwe optiek

      Omdat zij gevoelige antwoorden dichtte,
      kregen haar verzen het predikaat mooi.

      Toen haar Poëtica zich echt ging hechten,
      rezen er liefdevol kritische vraagtekens.

      Mompelend trok zij zich terug in getob…
      maar steeg op de ladder van ‘poetrylovers’.

      Haar strofen bezingen een nieuwe optiek:
      het publiek gaat door ’t vuur voor haar vuurvaste regels!

      KB 15/01/2013

      Zoals je ziet is de dichter z’n eigen criticaster.
      Laat jij er nou óók op gekomen zijn!
      Nu Paula nog…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *