Een deel van mij

De bundel is pas half februari verkrijgbaar. Omdat de PZC (edities Schouwen en Beveland) er al op dinsdag 10 januari 2011 aandacht aan besteedde, heb ik de melding op dit weblog ook maar vervroegd. Schrijf maar in uw agenda: voor over een week of drie, een bijzondere poëziebundel van Nel Korsman (foto Dirk Jan Gjeltema) uit Zierikzee.

Esme Soesman sprak de schrijfster. Haar artikel:

Dichtbundel troost en moedigt aan
Nel Korsman uit Zierikzee verloor in 1994 haar zoon door een ernstig fietsongeluk.
Haar verdriet ging ze onder meer te lijf met taal. Ze schreef tientallen gedichtjes. Een aantal daarvan wordt nu in boekvorm uitgebracht.

door Esme Soesman

Schrijven doet ze al bijna haar leven lang, maar na het verlies van haar zoon Barry in 1994 werd de dichter in de Zierikzeese Nel Korsman pas echt gewekt. Sindsdien vloeiden al honderden zinnen uit haar pen. Een selectie van haar gedichtjes brengt ze nu samen in de bundel ‘Een deel van mij’. Daarmee rondt Korsman voor haar gevoel een bepaalde periode af. „Absoluut. Ik denk dat ik eindelijk kan accepteren dat het leven je overkomt. En dat dat leven je niet altijd goed gezind is.” Al is dat besef voor Nel en haar man Cees helemaal geen aanleiding om verdrietig of verbitterd door het leven te stappen. „Het leven gaat over rozen, maar daar zitten wel doornen aan”, zoals haar man het nuchter formuleert. Nel is emotioneler van aard, maar haar gedichtjes geven toch opvallend vaak lucht. „Ik heb wel een boodschap aan mensen”, zegt Nel zelf. „Laat het er niet bij zitten. Maak er wat van. Je kunt héél véél verliezen, maar ik wil ook winnen”, geeft ze haar eigen motivatie aan.

De Zierikzeese is vijfde van elf kinderen. „Ik kom uit een groot gezin. Weinig te makken, weinig kansen. Ik heb me eigenlijk nooit kunnen ontwikkelen”, blikt ze terug op haar jeugd. Schrijven deed ze echter als vanzelf. Ze schreef haar agenda’s barstensvol, flanste veertig jaar geleden al (‘op de wijs van…’) een buurtlied voor de buurtvereniging in elkaar, stortte zich op de dictees waar haar zonen Remy en Barry mee thuiskwamen en werd veelvuldig gecharterd als er gerijmd moest worden voor bruiloften en partijen.

En toen overleed – op 23 augustus 1994 – zoon Barry op 24-jarige leeftijd. Een ‘lieve buurvrouw’ trok Nel mee het huis uit en zette haar aan het aquarelleren. Tien jaar lang kon ze in die creatieve hobby heel veel verdriet kwijt. Toen zette ze haar schildersezel aan de kant. Haar passie voor woorden daarentegen is sindsdien geïntensiveerd. Daarbij wordt ze door alles geïnspireerd. Van mooie wolken tot een zwaan met kroost of ellende op televisie. Toen Nel’s pedicure haar vroeg een gedichtje over voeten te schrijven, ging de Zierikzeese voor het eerst openbaar. Zij stuurde dat gedichtje in naar de rubriek Onze Dichters in Ons Eiland en heeft sindsdien al meer In het huis-aan-huisblad gepubliceerd. Toen enkele maanden geleden een gedicht van haar werd gebruikt op een rouwkaart, besloot de Zierikzeese nog wat groter te gaan.

Huisdrukkerij Emergis in Goes, waar Nels zoon Remy werkt, drukt de
bundel ‘Een deel van mij’ in een oplage van 100. De bundel is vanaf
half februari bij Boekhandel De Vries in Zierikzee te koop.

Bij de foto: Nel Korsman. Het spiegelbeeld staat symbool voor de titel van de bundel ‘Een deel van mij’; waarmee ze onder meer naar haar overleden zoon verwijst. De cover van het boek is eveneens een foto van een weerspiegeling. Om precies te zijn een weerspiegeling van de Zuidhavenpoort in het water. De coverfoto is gemaakt door Barry zelf, in de maand van zijn dood. foto Dirk-Jan Gjeltema

Dit bericht is geplaatst in Poëzie met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *