Schrijverscorner 6

Aflevering 6 van de Schrijverscorner brengt ons naar Zoutelande. De inzending van Lutgarde Lievense-Nauts is een poëtisch eerbetoon aan het Walcherse kustdorp (foto Ruben Oreel).

Bio van Lutgarde Lievense-Nauts

llievense@zeelandnet.nl
Lut Lievense-Nauts, geboren in Gent op 11-05-1950, woont sinds 1969 in Zeeland op Walcheren. Verschillende gedichten en verhalen zijn in zestig bundels verschenen. Enkele gedichten zijn bekroond met een prijs en andere genomineerd.
Een kleine anekdote: ‘Kinderverzorgster, een volwaardig beroep?’ Dit is de titel van een landelijke opstelwedstrijd waarmee ze op haar zeventiende in Vlaanderen de eerste prijs won.

Zij publiceert op Internet:
– vrienden van Doel met het gedicht ‘het DOEL voorbij’.
– www.seniorenweb.nl
Papieren publicaties:

– Mo-nu-menten van Eenvoud                  2000
– Waar woorden waaien, aan de kust…      2001
– Haiku = oog hebben                              2002
– Bijtanken bij Tanka                                2003
– van Weemoed naar Deemoed                2004

— Tovergedichtjes in Overwater               2005
–  Set van 4 Haikukaarten uitgebracht.       2006
– Haikuworkshop, in groep 8 van haar woonplaats te Zoutelande.    2007

– NamasTé, gedichtenbundel met 31 poëtische ontmoetingen.                   2008

– Zoutelande verhaalt het verleden, verhalenbundel                          2009

– Zeege(d)zichten, 2010 bloemlezing samengesteld door Lut                               2010

–  Een handje Haiku –  Wedstrijd                                                                               2010

– Deelname aan Internationale Haikuweek in Gent                                                  2010

– Zoutelande vertelt verder, verhalenbundel                                                  2          2012

Het gedicht:

Zoutelande

Bovenop de hoogste duintop zie ik rechtsom

het lachende groene eiland Walcheren

waar de roodgedaakte huisjes ontwaken

zich samendringen om het oude kerkje 

als een kudde schapen om hun herder

terwijl de duinen het dorpje

in omarming vasthouden.

Linksom het bruisende waterrijk 

dat zich uitstrekt naar de kustlijn 

en zich als een poes rondt

in een bevallige bocht

zich verliest in de begrenzing van witte duinen

waartegen de blauwe zee schilderachtig afsteekt

en het zo eigen Zeeuwse licht zich er als een

kanten kleed overheen spreidt.

Dit bericht is geplaatst in Poëzie, Schrijverscorner met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *