Junker en Orphelia’s vloek

spiessensSmeer een likje heksenzalf onder je oksels, en je kunt in de wereld van heksen, duivels en saters doordringen. Het is een beproefd recept voor fantasy-liefhebbers. Ik heb het geprobeerd en warempel: meestal zijn fantasyboeken volstrekt niet aan mij besteed, kom ik er eenvoudigweg niet doorheen – maar deze keer heb ik Junker en Orphelia’s vloek (een sprookje voor volwassenen) uitgelezen. Niet dat ik nu voortaan een ambassadeur van het genre zal zijn, maar Ronald Spiessens uit Boerenhol (dat gehucht bestaat echt, bij Groede) heeft met zijn debuut in elk geval wel bewerkstelligd dat ik eindelijk een beetje licht en leven in verzonnen figuren en werelden ontdekte, en zo echt wegkwam in het avontuur van Junker en zijn maatje Erectum.

Ik heb natuurlijk wat gegoogeld en gezocht: wie en wat is Ronald Spiessens? Via het archief van de PZC kwam ik een heel eind. Spiessens is kunstenaar, decorschilder, verzamelaar en knutselaar. In 2006 opende hij in een schuur bij Nieuwvliet een museumcafé, Het Koekoeksnest. Ik begrijp de benaming niet helemaal, maar uit wat ik lees stel ik me een ruimte voor vol met oude draaiorgels, een kerkorgel, allerlei (zelfspelende) muziekinstrumenten, kruiswegstaties, heiligenbeelden, poppen, jukeboxen en een hele verzameling koekoeksklokken. De ruimte is voorzien van muurschilderingen.

Ik heb het al vaker gezegd: jammer dat er niet voor een duidelijke biografie van de auteur is gezorgd. Nu zit ik weer te zoeken naar de leeftijd van de auteur. Ik weet zeker dat ik ergens een jaartal ben tegengekomen, waaruit ik concludeerde dat we met een vijftiger te maken hebben.

Uit wat ik zo her en der lees komt een creatieve geest naar voren. Diezelfde verzamelaar en schilder en knutselaar heeft zich nu aan een boek gewaagd. Als ik het zo inschat, passen het verhaal en de decoratieve aankleding helemaal bij de schrijver. Hij lijkt me iemand die dan misschien nog net niet in een gefantaseerde wereld leeft, maar er in elk geval wel één maakt.

junkerIn het verhaal is een hoofdrol weggelegd voor Junker – volgens de illustraties een figuur die ongetwijfeld is geïnspireerd op een clowneske pop uit het museumcafé. Junker leeft in ons heden, maar is een oproepkracht van de Orde der Witte Drakonen, een gezelschap tovenaars onder leiding van de grote Anonymus. Zij leven in een andere, oudere tijd, pakweg de 16e eeuw. De Drakonen maken zich zorgen over de heks Orphelia, die al te gretig haar toverkunsten bezigt. Mannen die wat te hard achter hun geslachtsdeel aanlopen – om de popgroep Doe Maar aan te halen – worden door haar geknecht en gekerkerd. Eentje is er ontsnapt, het zielige mannetje Erectum. Hij wordt het hulpje van Junker.

Ik kan me voorstellen dat u denkt: ik geloof het wel, zo’n verhaal. Dat ik het toch uitgelezen heb komt omdat Spiessens bepaald geen onverdienstelijke pen heeft. En hij tovert vondsten tevoorschijn, die ik best kan waarderen. Junker en Erectum moeten om te beginnen Moei Wantje bevrijden. Zij is een goede heks, die op de brandstapel dreigt terecht te komen in Sluis. De stad is in die tijd bezet door de Spanjaarden. Hollandse en Zeeuwse schepen blokkeren de ingang van de haven. De reddingspoging blijkt de lont in het kruitvat en resulteert in een zeeslag, die daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.

Om Orphelia aan te kunnen moet er een duivelsdrank worden bereid. Het recept: ,,Alruinwortel, ontgraven aan de voet van de galg / de stekelige vruchten van de doornappel / bilzekruid bloemen / bessen van de zwarte nachtschade / monnikskap bloemen / dolle kervel / hars van de hennepplant / en als katalysator en daarmee het belangrijkste ingrediënt een haar uit de aars van de duivel.” Die haar is voor mij eigenlijk weer reden om het boek weg te leggen. Onsmakelijk. De wijze waarop die haar verkregen wordt tijdens een bepaald niet vrolijk makende heksensabbat, is wel weer verrassend. een kwestie van lef en op het juiste moment trekken.

Ach ja, ik zou zeggen: probeer het eens. Voor mij is dit geen alledaagse lectuur. Junker is een sympathieke figuur, ik gun hem zijn grote liefde.

Qua uitvoering hebt u een mooi verzorgd boek in handen, de pagina’s hebben door de gemarmerde ondergrond een antieke uitstraling. In foto’s en illustraties komen we in de beeldende wereld van de auteur terecht. Reden om maar eens een bezoek aan zijn Koekoeksnest te brengen.

Ik hoop dat er voor een degelijke verspreiding van het boek wordt gezorgd. Ik zie geen reden om deze uitgave tot Zeeuws-Vlaanderen te beperken. Liefhebbers boven de Schelde zouden daarmee tekort worden gedaan.

Ronald Spiessens: Junker en Orphelia’s vloek – Eigen uitgave, 96 pagina’s, 17,50 euro, ISBN 9789491528187.

Dit bericht is geplaatst in fantasy met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *