Wandeling door Park Welgelegen en Serooskerke

seroosVele jaren ga ik er al aan voorbij. Door het dichte groen schemert iets monumentaals. Maar wat er precies in het park te vinden is in het hart van het Walcherse Serooskerke? Geen idee. Dat ligt aan mij, natuurlijk. Ik had kunnen stoppen, rondvragen, informatie opzoeken. Het kwam er nooit van. Dus bleef het bij het idee, dat ze daar in Seroos iets bijzonders te koesteren hadden. Nu word ik op m’n wenken bediend. Een zeer handzaam gidsje: Wandeling door Park Welgelegen en Serooskerke. Een mooie wandeling met een routekaart. Door Johanna M.I. de Buck. Zo’n gids maken voor een speciale locatie: dat zouden meer mensen moeten doen.

De gids is tweetalig – Nederlands en Engels. Met het oog op zakelijke gasten, die het buiten voor een conferentie kunnen huren, vermoed ik. Een andere verklaring heb ik zogauw niet. Het wemelt op Walcheren van de Duitsers, in bijna alle seizoenen. Duits, of óók Duits, dat ligt voor zo’n gidsje dan toch voor de hand.

,,Een uniek gebiedje voor mensen om een moment van ontspanning te ervaren”, zegt de schrijfster in het voorwoord. Ze vertelt de geschiedenis. Over de Amsterdamse burgemeestersdochter Maria Wilhelmina van Vollenhoven (1852-1925), die rond 1894 opdracht gaf voor de aanleg van park en toegangspoort. Ze liet ook de villa bouwen, met koetshuis. De pilaren van de poort sneuvelden in 1944, omdat de Duitse bezetter ruimte nodig had om opleggers met V2-raketten het park binnen te rijden. Na de oorlog zijn de pilaren in een soberder uitvoering opnieuw opgemetseld.

Op de wandeling door het park worden we op veel natuur gewezen. Rode kornoelje, groot hoefblad, een walnootboom, venijnboom, hazelaars, enkele berken, een tamme kastanje, een venijnboom. Voor  een niet-kenner – zoals ik – is deze gids bijzonder handig om ook eens ergens een naam op te kunnen plakken.

De eerste steen van de villa is nog te zien naast de voordeur. Gelegd door de 9-jarige J.A. Lantsheer op 8 september 1894. Neorenaissance stijl, zeggen de kenners over de bouw. Strenge symmetrie, horizontale lijnen. Maria van Vollenhoven gaat er wonen, ze laat een park in Engelse landschapsstijl aanleggen. Momenteel is het park ruim 4 hectare groot. De eerste bewoonster was gul voor het dorp. Ze schonk een legaat voor een lijkkoets en lijkwaden. De muziekvereniging kreeg geld voor de bouw van een muziektent en de Hervormde Gemeente mocht een orgel aanschaffen. Het dorp toonde zich erkentelijk: de landelijke weg tegenover het park richting Zoetendaelseweg naar Grijpskerke heet de Van Vollenhovenweg. Als ik het allemaal zo lees had er best aan een standbeeld gedacht kunnen worden.

Park en villa gaan over in andere handen: Vertregt, Hoegen. In 1947 de Vereniging Kinderzorg Vrederust. En in 1986 de IPA, de International Police Association, die villa en park als vakantieverblijf en ontmoetingsplek gebruikte.

De gids leidt u verder, door het dorp, de Johanneskerk, zwembad de Goudvijver, het Historisch Educatief Centrum, weer terug het park in. Met nog meer mooie bomen en planten en vogels.

Nou ben ik – als bewoner van de Noordweg – slecht op de hoogte van het lokale nieuws. Raar maar waar. In de gids las ik nergens wie villa, koetshuis en park momenteel in bezit heeft en wat de plannen zijn. Het park is publiek toegankelijk, dat is duidelijk. Maar verder? In het archief van de PZC kwam ik een bericht tegen van mijn collega Frank Balkenende, 15 maart 2014:

Het Serooskerkse offshorebedrijf OOS International verwerft de lokale villa Welgelegen en mogelijk ook het bijbehorende koetshuis. Het gaat de statige panden in hun oude luister herstellen. Het park blijft publiek toegankelijk. De villa uit 1895 wordt volgend jaar maart het hoofdkantoor van het Serooskerkse offshorebedrijf OOS International (…). Binnenkort gaat het bedrijf binnen Serooskerke verhuizen. Gisteren tekende algemeen directeur Leon Overdulve het contract. Daarin worden enkele gecompliceerde zaken met één pennestreek opgelost. ,,De villa is namelijk eigendom van de International
Police Association (IPA), die volgend jaar  Serooskerke verlaat. Het koetshuis, dat al een paar jaar leegstaat, is van de gemeente, net als het park. De gemeente eist dat het park
publiek toegankelijk blijft. Je begrijpt dat dat de verkoop bemoeilijkte. Particulieren willen liever geen vreemden in hun tuin”, zegt Overdulve.
De overeenkomst ziet er als volgt uit. Het offshorebedrijf betrekt eerst het koetshuis, dat de gemeente voor een bescheiden bedrag zal verhuren. Daarnaast huurt OOS International de villa voor een jaar, met de verplichting het monument dan te kopen. In overleg met de IPA wordt de villa binnen een jaar gerenoveerd. OOS International heeft tevens een koopoptie op het koetshuis. ,,En het park blijf voor iedereen toegankelijk. We willen het ook mooier aankleden, met antieke lantaarnpalen, dito bankjes en misschien een bruggetje naar één van de eilandjes in de vijver.”

Ik begrijp dat een wandelgids zich niet met actuele kwesties bezig kan houden. Maar een woordje over eigenaar en toekomst had ik in dit geval niet verkeerd gevonden. Zonder de PZC had ik daar toch met een groot vraagteken rondgelopen. Nu ben ik benieuwd, maart 2015, gaan de plannen van het offshorebedrijf door?

J.M.I. de Buck: Wandeling door Park Welgelegen en Serooskerke. Een mooie wandeling met een routekaart – Eigen uitgave, 46 pagina’s, 3,95 euro.

Dit bericht is geplaatst in Heemkunde, Reisgids. Bookmark de permalink.

5 reacties op Wandeling door Park Welgelegen en Serooskerke

  1. Danielle schreef:

    Wat leuk! Ik vraag me ook elke keer als ik daar voorbij kom af wat daar nou is. En neem me dan voor eens te gaan kijken. En dat vervolgens nooit doe. Toch maar eens gaan doen. Dank voor de tip!

  2. C.J. Renalda schreef:

    Welgelegen Serooskerke ( Walcheren ) was vroeger ( jaren 50-70) een kindertehuis. Hier waren kinderen van 0 t/m 12 jaar overgeleverd aan de grillen “begeleiders/sters”.
    Meestal zat je op de lagere school in Serooskerke zelf en soms mocht je ook op een sport buiten de omheining.
    Was je 12 jaar dan ging je als meisje naar Kinderzorg Middelburg, en was je een jongen had je misschien geluk dat je naar “Het Baken” in Middelburg ging. Van hieruit had je een kans om een opleiding te volgen aan het voort gezet onderwijs of een beroeps opleiding te volgen.
    Ik heb zelf ( met mijn zusje ) tot mijn 12e jaar gezeten ( tot 1962 ) en toen moest ik naar het “baken ” dus werd gescheiden van mijn zusje ( wat dus ook vaker gebeurde.

    • Leendert Schouten schreef:

      Leuk om eens over iemand te lezen die daar ook enige tijd heeft vertoefd.
      Ik heb zelf een jaar in Welgelegen gezeten terwijl ik in Middelburg naar de HBS ging. Waar ik het 1e jaar doubleerde zodat ik mij ineens op de Havo bevond ivm de mammoet-wet in het onderwijs die toen van kracht werd.
      Door wat ongelukkige omstandigheden is daar overigens weinig resultaat bereikt.
      En inderdaad na een jaar mocht ik over naar “Het Baken” in Middelburg waar ik ruim 5 jaar heb mogen verblijven door een administratieve onvolkomenheid. Indien ik me het goed herinner dan heb ik vanaf mijn 12e , of 13e in “Het Baken” gewoond. Dat zal dan vanaf 1967 moeten zijn geweest.

    • Leendert Schouten schreef:

      Overigens heb ik via een facebook account van iemand uit middelburg op streetview gezien dat in 2015 het gebouw wat toen “Het Baken” heette , te koop stond.

  3. C.J. Renalda schreef:

    Bij dit kasteel ( Welgelegen ) hoorde ook een landgoed bij waar groente / fruit en aardappels werden verbouwt. Ook was er een boomgaard en koetshuis met in het midden een vijvertje. Bij de oprit rechts stond het huis van de directeur .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *