Wim Hofman

Biografie

wim hofman, foto mechteld jansen

foto: Mechteld Jansen

Wim Hofman illustreert zelf zijn boeken en heeft diverse onderscheidingen ontvangen, waaronder twee Gouden Griffels, twee Gouden Penselen en de Woutertje Pieterseprijs. Zijn verhalen zijn vaak een beetje sprookjesachtig, maar anders dan in de meeste sprookjes lopen ze niet altijd goed af.

Zijn boeken zijn vertaald in het Duits, Engels en
Zweeds. Zijn kunst werd geëxposeerd in talloze musea en hij heeft een arsenaal aan prijzen ontvangen.

65 jaar in 2006
Naast dat alles werd in verband met zijn 65e verjaardag het jaar 2006 uitgeroepen tot Wim Hofmanjaar.  Het jaar opende met een tentoonstelling in het Letterkundig Museum in Den Haag. Het tijdschrift Literatuur zonder Leeftijd (Jaargang 20. Biblion Uitgeverij, Leidschendam 2006) wijdde een compleet nummer aan hem. Ook verscheen de Hofman-monografie over het beeldend werk van Hofman: wimzondertitelWim zonder titel  (De Drvkkery/Den Boer-De Ruiter, 2006).
Het gehele jaar waren er allerlei activiteiten, zoals theatervoorstellingen, voorleessessies en een reizende tentoonstelling, ook in de Zeeuwse Bibliotheek, tegenwoordig ZB| Planbureau en bibliotheek van Zeeland.

75 jaar in 2016
Op 2 februari 2016 werd Hofman 75. Het hele jaar 2016 worden er activiteiten georganiseerd en er verschijnen verschillende boeken, waaronder Golfslag, een briefwisseling tussen Ed Leeflang en Wim Hofman. Lees meer
golfslag

Schilder
Naast schrijver is Wim Hofman actief als schilder. Net als in zijn boeken speelt de zee een grote rol
in zijn schilderijen. De Cobra-groep, een groep kunstenaars met veel belangstelling voor primitieve kunst en kindertekeningen, bracht hem op het idee kinderverhalen te gaan schrijven en tekenen.

Belangrijke jeugdboekenschrijver
Wim Hofman groeide uit tot een van de belangrijkste moderne Nederlandse jeugdboekenschrijvers.
Hofman heeft twee kinderen en woont met zijn vrouw Toke in Vlissingen.

Interview

Waar ben je geboren en opgegroeid? hofman en Rico
Ik ben geboren op 2 februari 1941. Eigenlijk had ik in Vlissingen geboren moeten worden, maar er vielen bommen op Vlissingen en mijn moeder was naar Oostkapelle gegaan. Het vroor dat het kraakte en er lag sneeuw. Mijn vader wilde op kraamvisite komen op de fiets, maar hij kreeg een lekke band en niemand wilde hem helpen, omdat het zondag was.

Mijn vader werkte bij De Schelde. Hij werd overgeplaatst naar Wilhelmshaven en ik ging rijkvanheenenweermet mijn moeder naar Oost-Brabant. Dat bleek ook geen veilige plek te zijn, want het geallieerde leger schoot op weg naar Arnhem grote gaten in het huis.
Vanaf 1945 woonden we in Vlissingen. Van de Spuistraat tot de boulevard was het een grote puinhoop met brokken beton en stukken ijzer. Een heerlijke plek voor een jongen om te spelen. Je had er de oude kazerne, bunkers en de bomvrije. Ik heb toen voor het eerst vleermuizen gezien. Ik moest toen naar school (ook dat gebouw bestaat niet meer).

Later wilde ik missionaris worden en naar Afrika gaan. Dat kwam door boeken die ik las over ontdekkingsreizigers en avonturenverhalen.

In 1959 ging ik studeren in België, dat was toen nog echt buitenland. Met een boterham met aardbeienjam in mijn banjokoffer. Ik speelde banjo, wat een rotherrie kan zo’n ding maken!
Ik kwam daar terecht in een gebouw dat beschoten was door V2-bommen. De deuren in dat gebouw gingen daardoor of niet dicht of niet open. Het was een hele schok om daar tussen de Vlamingen te zitten. Ze bleken veel beter opgeleid, sommigen spraken zelfs Latijn. En het eten was er erg lekker.
Ondertussen was ik met van alles bezig geweest: ik was een boek aan het schrijven, richtte een dichtclub op, speelde poppenkast en ontdekte de rock& roll.

Ik heb nog een poosje in Engeland en België gestudeerd.
Uiteindelijk ben ik benoemd als parochiegeestelijke in een dorp in Brabant. Ik reed daar rond op de Solex van mijn vader tot ik een Puch kocht. Dat was toen een trendy brommer.
In 1969 ging ik naar Afrika, naar Oeganda en Tanzania.

Terug in Nederland vond ik een baan bij de Stichting Hulp aan Buitenlanders. Daarna heb ik gewerkt bij de Stichting Zeeland in Middelburg als .
Na 25 jaar stopte ik met werken. Voor die gelegenheid had ik een affiche gemaakt: er stonden doorgezaagde tralies op met de tekst “Wim vrij.”

wimhofmanloodsensteiger.jpg
Wim Hofman bij de loodsensteiger in Vlissingen, foto: Jaap Wolterbeek, 1991

Voel je je meer schilder of meer schrijver?
Dat vind ik moeilijk te vergelijken. Het is zo verschillend. Bij tekenen en schilderen speelt het oog een grotere rol. Als je schildert zie je lekker meteen het resultaat, het is directer. Je kan er ook bij praten. Schrijven is een lang snoer van allerlei handelingen, van bedenken, grammatica controleren, nakijken, weer veranderen. Dat is een heel ander proces.

Wat vind jij je mooiste boek?
Het middenstuk van Zwart als inkt, over Sneeuwwitje, vind ik mooi. Het stuk dat in het bos speelt geeft zo goed weer hoe het voelt om eenzaam te zijn. Mijn eerste boek Welwel vind ik ook mooi en Wikkepokluk.

Heb je veel prijzen gewonnen?
De eerste prijs die ik won was een prijs voor de vormgeving van boeken, dat was in 1969 voor Welwel, mijn eerste boek. Alles bij elkaar heb ik veertien prijzen gewonnen, Gouden en Zilveren Griffels, Gouden Penseel, Vlag en Wimpel, en de Woutertje Pieterseprijs.

Heb je nog tips voor kinderen die ook kunstenaar willen worden?   puzemuze                      Tegen deze kinderen zou ik willen zeggen: begin nu. Een kunstenaar word je niet, dat ben  je al. En dan moet je gewoon beginnen.

Heb jij ook helden?
Mijn grootste voorbeeld is Edward Lear. Dat is een schrijver/tekenaar die leefde in de negentiende eeuw. Als jongen maakte hij verhalen met tekeningen erbij en verkocht deze aan de koetsen die naar Londen reden. Hij mocht in dierentuinen de dieren natekenen, hij maakte graag landschappen en hij reisde ontzettend veel. Dan schreef hij prachtige brieven aan zijn zus met tekeningen erbij.

Zijn verhalen stonden vol met dingen die niet kunnen zoals de Jumblies die gingen varen op zee in een zeef. Hij maakte zijn eigen taal en schreef waanzinnige verhalen en gedichten met enorme getallen bijvoorbeeld en gekke namen. Het was een eenzame man met een vrije geest. Voor mij is hij een groot voorbeeld.

(Bron: www.vlissingen.nl)

Publicaties

Een selectie uit het oeuvre van Wim Hofman met links naar de catalogus van ZB| Planbureau en vlotBibliotheek van Zeeland:
Welwel, de zeer grote tovenaar (1969)
Zeven bizarre sprookjesachtige verhalen over ridders, matrozen en krentenbollen.
Het eiland Lapje Loem (1972)
Fantastisch verhaal over vijf vreemde, afzichtelijke boeven die proberen na de troonswisseling op het eiland Lapje Loem de nieuwe koning en de bevolking in hun macht te krijgen.
Koning Wikkepokluk de merkwaardige zoekt een rijk (1973) Wikkepokluk / Wim Hofman
Spannend, af en toe griezelig, geestig maar toch niet echt vrolijk verhaal over een koning zonder rijk en zijn drie onderdanen. Na veel wonderlijke avonturen komen zij in een kist terecht waar ze het eindelijk rustig hebben.
Wim (1976)
Wim heeft het erg moeilijk thuis; zijn ouders hebben altijd ruzie en daarom loopt hij op een dag weg. Vanaf ca. 10 jaar.
Het tweede boek over Wim (1978)
Samen met Marjan en zijn vader maakt Wim in dit tweede boek de beloofde reis naar Zuid-Engeland, een reis die voor Wim van grote betekenis zal zijn.
Ansje Vis en Matje Klop (1979)
Als Matje Klop en Ansje Vis op zoek gaan naar hun weggevlogen vliegfiets, maken zij allerlei spannende dingen mee. Voorlezen vanaf ca. 6 jaar, zelf lezen vanaf ca. 8 jaar.
stoorworm
De stoorworm (1980)
Het huis van Ietsje Wit en Piekevet staat onder water. Door het raam zien ze dat hun eiland is overstroomd. Dat wordt het begin van een onverwacht avontuur. Vanaf ca. 8 jaar.
Straf en andere verhalen (1985)
Bundel met acht verhalen over kinderen die vreemde of heel herkenbare dingen meemaken. Het titelverhaal ‘Straf’ verscheen eerder in Vrij Nederland.
Grote Pien en Kleine Pien (1989)
Grote Pien heeft een pop Kleine Pien. Ze doen veel leuke en minder leuke dingen samen.
Klein Duimpje (1991)
Een eigentijdse bewerking van het bekende sprookje Klein Duimpje van Ch. Perrault. Het originele verhaal wordt in grote lijnen aan gehouden, maar de auteur voegt op zijn eigen manier satirische elementen, woordspelingen en een dichterlijk taalgebruik toe, waardoor er eigenlijk een geheel nieuw sprookje is ontstaan.
De kerstreis (1991)
Fup en Lusje houden niet van kerstbomen en visite en veel en lekker eten en afwassen! Daarom gaan ze op reis met een zelfgetekende kaart. Ze beleven veel gevaarlijke avonturen. Voorlezen vanaf ca. 7 jaar.
Het kerstverhaal (1993)
Navertelling van het bijbelse kerstverhaal. Vanaf ca. 9 jaar.
Zwart als inkt is het verhaal van Sneeuwwitje en de zeven dwergen (1997) zwartalsinkt.jpg
Moderne bewerking van het sprookje van Sneeuwwitje met daarin ook de briefjes die zij aan anderen schreef. Vanaf ca. 10 jaar.
Mijn buik is van koek (1997)
Versjes voor beginnende lezers. Met zwartwitte en gekleurde tekeningen. Vanaf ca. 6 jaar.
Na de storm (2006)
In deze nieuwe bundel gedichten van Wim Hofman komen herinneringen aan zijn jeugd in Zeeland voorbij, worden toekomstvisies geschetst en landschappen opgeroepen. De zee speelt uiteraard een grote rol en levert veel op, zoals spullen op het strand na de storm.
Van Aap tot Zip (2006)
Bloemlezing met verhalen, beeldverhalen en versjes. Vanaf ca. 8 jaar.
Ik vlieg, ik vlieg (2011)                                                                                                          ikvlieg
Laat ons drinken (2013) 
Dit is de vierde dichtbundel van Wim Hofman. De bundel bevat een aantal autobiografische teksten, maar ook een gedicht dat uitgaat van een dagboekfragment van Paul Klee uit 1906. Deze Duits-Zwitserse kunstenaar is een belangrijke inspiratiebron voor het beeldende werk van Hofman. Lees de bespreking op Zeeland Geboekt
Puzemuze, of op weg naar Rothko (2014)
Deel uit de serie kunstprentenboeken van Leopold. Uitgave in samenwerking met Gemeentemuseum Den Haag in het kader van de Rothkotentoonselling in 2014-2015
Golfslag, van Wim Hofman naar Ed Leeflang en terug (2016)
Bijna zestien jaar wisselden Wim Hofman en Ed Leeflang brieven uit over de zee, muziek, reizen, aardbeien in de ochtendnevel en boeken die hen boeiden… Uit die briefwisseling koos Joke Linders fragmenten voor Golfslag, een uniek monument van en over twee kunstenaars.

* Werk van Wim Hofman in de Schrijverscorner
* Wim Hofman (Documentatiemap)
Deze omvangrijke collectie, aanwezig in het Zeelandpaviljoen van de ZB| Planbureau en Bibliotheek van Zeelandlaatonsdrinken (eerste verdieping), bevat knipsels van en over Wim Hofman uit zowel Zeeuwse als niet-Zeeuwse dagbladen en tijdschriften.

Prijzen

1974: Gouden Penseel voor Koning Wikkepokluk de merkwaardige zoekt een rijk
1977: Zilveren Griffel voor Wim
1977: Nienke van Hichtum-prijs voor Wim
1984: Gouden Penseel voor Aap en beer
1984: Zilveren Griffel voor Aap en Beer
1986: Vlag en Wimpel (tekst) voor Straf en andere verhalen
1987: Zilveren Griffel voor Zip
1988: Vlag en Wimpel (tekst) voor Uk en Bur
1989: Gouden Griffel voor Het vlot
1990: Vlag en Wimpel (tekst) voor Grote Pien en Kleine Pien
1991: Theo Thijssen Prijs voor kinder- en jeugdliteratuur voor gehele oeuvre
wimhofmankijkkras.jpg
Wim Hofman met het boek Kijk, kras en kleurfoto: Jaap Wolterbeek, 1990

1992: Vlag en Wimpel (illustraties) voor In de stad
1998: Gouden Griffel voor Zwart als inkt. Het verhaal van Sneeuwwitje en de zeven dwergen
1998: Woutertje Pieterse Prijs voor Zwart als inkt
2001: Thermphos CultuurPrijs Vlissingen
2002: Zeeuwse Prijs voor Kunsten en Wetenschappen
2013:
Max Velthuijs Prijs voor gehele oeuvre. Hofman is daarmee de eerste Nederlandse jeugdauteur die zowel de Theo Thijssen-prijs als de Max Velthuijs Prijs op zijn naam heeft staan. De Max Velthuijs Prijs wordt beschouwd als de PCHooft Prijs voor illustratoren. Lees het juryrapport en bekijk  het filmpje van Omroep Zeeland van 23 april 2013  >>

Wim Hofman op Internet

Wim Hofman in de collectie van ZB| Planbureau en Bibliotheek van Zeeland
Weblog Wim Hofman / Gedichten, illustraties, kaften en nieuwtjes
Wim Hofman in Literatuur zonder Leeftijd op DBNL
Wikipedia
Wim Hofman op Leesplein
Juryrapport Max Velthuijs-prijs 2013
Wim Hofman op Kjoek

wimhofman50jaar.jpg
Joke van Leeuwen bij de opening van de viering ‘Wim Hofman 50 jaar’, in de Zeeuwse Bibliotheek, foto: Jaap Wolterbeek, 1991

Contact

wimhofman@hotmail.com

Copyright:
logo-de-zb

Dit bericht is geplaatst in Auteurs met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *